Οι θεατές καταγράφουν τις εντυπώσεις τους από την παράσταση Εξοδος Κινδύνου της Ομάδας 33 στο Θέατρο 104. Διαβάστε αποσπάσματα από σχόλια των θεατών όπως τα κατέγραψαν είτε στο Facebook είτε στη στήλη Κριτικές του Κοινού του Αθηνοράματος και στείλτε μας και τα δικά σας σχόλια για να τα δημοσιεύσουμε...
Friday, May 31, 2013
ΕΞΟΔΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ || ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΡΕ
 |
| Οι ηθοποιοί της παράστασης Εξοδος Κινδύνου: Μαρία Δερεμπέ, Φαίδρα Χατζηκωσταντή, Δέσποινα Μαλλή |
ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ
Διαβάστε το αποχαιρετιστήριο μήνυμα της Ομάδας 33 πριν την τελευταία παράσταση της Εξόδου Κινδύνου 2013
Tuesday, May 21, 2013
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΟΜΑΔΑΣ 33 || ΜΑΙΟΣ 2013
Η Ομάδα 33 μιλάει με τον Κ. Κουρουτσαβούρη ένα χρόνο μετά την πρώτη παράσταση της Εξόδου Κινδύνου. Διαβάστε για τις προκλήσεις που αντιμετώπισε η Ομάδα 33 ανεβάζοντας την παράσταση Εξοδος Κινδύνου, τη γοητεία της παραστάσης, το κουκλοθέατρο στην Ελλάδα σήμερα, καθώς και την εμπειρία της επεξεργασίας μιας παράστασης ένα χρόνο μετά και σε έναν διαφορετικό χώρο....
H Ευρώπη Θωμοπούλου, Μαρία Δερεμπέ, Φαίδρα Χατζηκωσταντή και Δέσποινα Μαλλή μιλούν για την Έξοδο Κινδύνου που παρουσιάζεται για δεύτερη χρονιά και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων μέχρι το τέλος του μήνα στην Κεντρική Σκηνή του θεάτρου 104 στο Γκάζι.
Ολόκληρη η συνέντευξη είναι διαθέσιμη εδώ
Thursday, May 16, 2013
ΕΥΡΩΠΗ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΥ | ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ LIFO
Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΟΥ
Ευρώπη Θωμοπούλου, Σκηνοθέτις
Συνέντευξη στον Δημήτρη Κυριαζή, Εφημερίδα LIFO
H Ευρώπη Θωμοπούλου που σκηνοθετεί την παράσταση «Έξοδος Κινδύνου» της Ομάδας 33, μιλάει στον Δημήτρη Κυριαζή για τη γειτονιά όπου μεγάλωσε και την Αθήνα που αγάπησε...
- Μένω σε μια γειτονιά στη Νέα Κηφισιά, όπου οι δρόμοι έχουν ονόματα ποιητών και του αγαπημένου μου συγγραφέα, την άνοιξη μπορείς να μυρίσεις τα δέντρα που ανθίζουν, τα βράδια του καλοκαιριού ακούς τη βοή της Εθνικής Οδού και τον χειμώνα έχεις καλές πιθανότητες να παίξεις χιονοπόλεμο. Είναι η ίδια γειτονιά όπου έζησαν ο παππούς και η γιαγιά μου και μεγάλωσαν τέσσερα παιδιά σε ένα μικροσκοπικό σπίτι με μεγάλη, χωμάτινη αυλή. Τώρα η γειτονιά μου έχει μεγάλα, πολυτελή σπίτια, με μικρές αυλές και γκαζόν...
- Περπατάω συχνά μέχρι την πλατεία Ηρώων Πολυτεχνείου, γνωστή ως «το πάρκο με τις πάπιες», και αναζητάω –μάταια– τη λίμνη και τις πάπιες που υπήρχαν εδώ κάποτε. Η παιδική χαρά, ωστόσο, είναι μεγάλη και το πάρκο είναι γεμάτο πιτσιρίκια ακόμα. Πλέον πάμε εκεί με την καλύτερή μου φίλη και την κόρη της Κατερίνα, εκείνη παίζει στην παιδική χαρά κι εμείς τα λέμε.
- Πριν από 20 χρόνια η γειτονιά μου ήταν πλημμυρισμένη με παιδιά. Παίζαμε από νωρίς ως το βράδυ αργά στη Σεφέρη κι ύστερα καθόμασταν στο πεζοδρόμιο με πληγωμένα γόνατα. Τα καλοκαίρια μπουκάραμε στο σπίτι της κ. Μαίρης που άφηνε το κλειδί πάνω στην πόρτα κι ανοίγαμε το ψυγείο της για να πιούμε κρύο νερό. Εκείνη γέμιζε τα μπουκάλια για να φθάσουν για όλους και δεν παραπονιόταν ποτέ. Σήμερα τα παιδιά της γειτονιάς παίζουν στην αυλή τους το καθένα και οι μανάδες φωνάζουν «ησυχία, να μην ενοχλήσουμε τους γείτονες».
- Στην οδό Όθωνος η Ηλιοστάλα προσφέρει παραδοσιακά και βιολογικά προϊόντα, έχει ψωμί, μέλι, καρπούς και τα αγαπημένα μας κρητικά τυριά. Ο Κώστας κερνάει πάντα ένα ποτηράκι ρακί κι ένα παξιμάδι «για τον δρόμο» κι εγώ τις περισσότερες φορές ενδίδω.
- Κοντά στην οδό Τατοΐου βρίσκεται η Οικία της Πηνελόπης Δέλτα. Κάθε φορά που περνώ από μπροστά της σκέφτομαι την ταινία του 1961 Συνοικία το Όνειρο. Από το πορτάκι στην πέτρινη περίφραξη επί της Οδού Εμμανουήλ Μπενάκη μπαίνουν ο Ρίκος (Αλέκος Αλεξανδράκης) με τον Μάνο Κατράκη για το μεγάλο κόλπο. Χαμογελώ καθώς θυμάμαι τη σκηνή της τελικής απόφασης μέσα στο σπίτι της μοναχικής πλούσιας γριάς και σχεδόν ανεπαίσθητα ψιθυρίζω τους στίχους του Τάσου Λειβαδίτη με τη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη.
- Τη βίλα Καζούλη τη γνώρισα στα νιάτα μου ως ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο και μου ασκούσε πάντοτε μια παράξενη γοητεία, ίσως εξαιτίας των απρόσμενων ανατροπών της ιστορίας (της). Πώς θα μπορούσε να φανταστεί ο εύπορος έμπορος Νικόλαος Καζούλης στα 1900 τι θα επακολουθούσε, όταν σχεδίαζε μια καλοκαιρινή κατοικία στην τότε εξοχική Κηφισιά; Στη γερμανική Κατοχή η Βίλα Καζούλη έγινε φρουραρχείο και χώρος βασανιστηρίων των Ες Ες, μετά την απελευθέρωση στέγασε τον ΕΛΑΣ, το 1949 έγινε νοσοκομείο και μετά τους σεισμούς του 1953 κέντρο φιλοξενίας των σεισμοπαθών από Κεφαλονιά και Ζάκυνθο...
- Η γειτονιά μου έχει το άρωμα των παιδικών μου χρόνων και τις μελωδίες από τις κεφαλονίτικες καντάδες που τραγουδούσε τα απογεύματα ο παππούς Νίκος στην αυλή, πίνοντας τον ελληνικό του και κάνοντας το μισό τσιγάρο που του επέτρεπε η γιαγιά.
[Full interview by Evropi Thomopoulou available also on the Newspaper Lifo online edition ]
Saturday, April 20, 2013
Wednesday, April 17, 2013
HAPPY BIRTHDAY ΟΜΑΔΑ 33!!!
Σήμερα η Ομάδα 33 γίνεται ενός έτους και το γιορτάζει. Γιορτάζουμε όσα ζήσαμε και όσα θα έρθουν.... Με την ευκαιρία παρουσιάζουμε τα μέλη καθώς και τους συνεργάτες μας και μοιραζόμαστε αυτή τη μέρα με όλους όσοι μας στήριξαν αυτόν τον πρώτο χρόνο.
Διαβάστε τις ευχές των συντελεστών και των συνεργατών της Ομάδας 33....
Wednesday, March 6, 2013
Πάντα οι νικημένοι...
 |
| Πάντα οι νικημένοι έχουνε τ’ άδικο. Και τ’ άβουλο πλήθος πάει ταχτικά με τους νικητές. Ως τώρα η ιστορία του Κόσμου είναι ιστορία των Νικητών. Λεφτεριά θα πει δύναμη. Κώστας Βάρναλης OMAΔΑ 33 || ΕΞΟΔΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ || ΜΑÏΟΣ 2013 |
Monday, March 4, 2013
Ανθρωποι χρήσιμοι κι άλλοι λιγότερο χρήσιμοι
 |
| "Τον τελευταίο καιρό σκέφτομαι συχνά κάτι που μου είχες πει πριν χρόνια. Ότι υπάρχουν άνθρωποι χρήσιμοι και άλλοι λιγότερο χρήσιμοι και πως οι πρώτοι έχουν το δικαίωμα να παίρνουν ινσουλίνη όταν είναι άρρωστοι, ενώ οι δεύτεροι δεν έχουν. Κι εγώ η ανόητη συμφωνούσα μαζί σου" [Ιουδήθ - Μπ. Μπρεχτ] Ομάδα 33 - Έξοδος Κινδύνου - Μάιος 2013 |
Tuesday, February 26, 2013
Πιστεύω
Πιστεύω στα ωραία πουλιά που πετάγονται μέσ' απ' τα πιο πικρά βιβλία..
Πιστεύω στο φίλο που συναντάς άξαφνα μέσα σ' ένα παραμύθι...
Πιστεύω στο απίστευτο που είναι η πιο αληθινή μας ιστορία...
Πιστεύω στο φεγγάρι, όταν πέφτει στο πηγάδι, για να μη φαίνεται, καθώς σκύβει να το δει, η πλάτη του ραχιτικού παιδιού...
Πιστεύω στα σκυλιά που όταν γαβγίζουν σηκώνουν το κεφάλι, σαν κάποιον να κοιτάζουν που περνάει πιο ψηλά..
Τάσος Λειβαδίτης
Monday, February 25, 2013
ΟΙ ΝΙΚΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΕΜΙΕΡΑ
Οι νικητές του διαγωνισμού της Ομάδας 33 είναι οι εξής:
1) Μαρία Μακρή
2) Γιώργος Κομνηνάκης
3) Stefanie Marmagelou
4) Αναστασία Ανέστη
5) Aphro Al
6) Ειρήνη Σουργιαδάκη
7) Φωφώκα Πισπιρίγκου
8) Leda Maniatakou A
9) Kyriakos Kouroutsavouris
Κάθε νικητής κερδίζει δυο εισιτήρια στην τιμή του ενός για την πρεμιέρα στις 15/5.
Οι νικητές θα λάβουν προσωπικό μήνυμα με περισσότερες λεπτομέρειες. Σας ευχαριστούμε για τη συμμετοχή σας και αδημονούμε να συναντηθούμε τον Μάιο στο Θέατρο 104.
Friday, February 15, 2013
Διαγωνισμος / Contest
 |
| Μπορείτε να αποκρυπτογραφήσετε το μήνυμα μας? Can you decipher our message? |
No need to be mathematics experts - all you need is a little bit of imagination to decipher our message. Send us a private message on our Facebook profile (inbox) and take part in Omada33's contest!
Tuesday, January 29, 2013
Εξοδος Κινδύνου 2012 || Ομάδα 33 || Τελευταια παρασταση
 |
| Φαίδρα Χατζηκωσταντή Κουκλόσπιτο του Ίψεν |
 |
| Φαίδρα Χατζηκωσταντή Κουκλόσπιτο του Ιψεν |
 |
| Μαρία Δερεμπέ Κουκλόσπιτο του Ιψεν |
 |
| Δέσποινα Μαλλή Η Άνοδος του Βόλντεμορτ |
 |
| Φαίδρα Χατζηκωσταντή Η Εβραία του Μπρεχτ |
 |
| Δέσποινα Μαλλή Η άνοδος του Βόλντεμορτ |
 |
| Μαρία Δερεμπέ Η Εβραία του Μπρεχτ |
 |
| Φαίδρα Χατζηκωσταντή Η Εβραία του Μπρεχτ |
 |
| Φαίδρα Χατζηκωσταντή, Μαρία Δερεμπέ Από τις Τρεις Αδερφές του Τσέχωφ |
 |
| Φαίδρα Χατζηκωσταντή Από τις Τρεις Αδερφές του Τσέχωφ |
 |
| Μαρία Δερεμπέ, Φαίδρα Χατζηκωσταντή Από τις Τρεις Αδερφές του Τσέχωφ |
 |
| Μαρία Δερεμπέ, Φαίδρα Χατζηκωσταντή Από τις Τρεις Αδερφές του Τσέχωφ |
 |
| Φαίδρα Χατζηκωσταντή - Μαρία Δερεμπέ Όλια και Ειρηνα (Από τις Τρεις Αδερφές του Τσεχωφ) |
 |
| Δέσποινα Μαλλή Επίλογος (Τάσος Λειβαδίτης) |
 |
| Φαίδρα Χατζηκωσταντή, Δέσποινα Μαλλή και Μαρία Δερεμπέ |
Monday, January 28, 2013
Τελευταίος Σταθμός / Διάφανα Κρίνα
Σβήνει το φως από τα μάτια μου κι όλα όσα έζησα μπρος μου περνάνε.
Στέκομαι εδώ στον τελευταίο σταθμό με όλα όσα αγάπησα και πήγαν χαμένα.
Δε μετανιώνω πια, όλα ή τίποτα, δάσος και ερημιά, αυτή ήταν η ψυχή μου, πάει πια.
Σαν νοσταλγώ πουλιά με παν μακριά, πόνο δεν νιώθω πια μόνο θυμάμαι.
Πάντα έλεγες πως η ζωή είν’ στιγμές, κύμα που σκάει σ’ ακτές, κερί που λιώνει.
Δε μετανιώνω πια όλα ή τίποτα, δάσος και ερημιά, αυτή ήταν η ψυχή μου, πάει πια.
Δεν κόβεται στα δύο η ζωή είναι ήλιος και μαζί βροχή κι ούτε για μια αιωνιότητα δεν θ’ άλλαζα μια μέρα απ’ αυτή.
Δεν κόβεται στα δύο η ζωή είναι κόλαση, παράδεισος μαζί κι αυτά που έζησα είτε άσχημα, είτε όμορφα ήσαν εγώ κι εσύ.
Δεν κόβεται στα δύο η ζωή είναι ήλιος και βροχή μαζί.
Subscribe to:
Comments (Atom)